Chcąc uzyskać mieszankę ziołową należy
wymieszać następujące zioła pojedyncze
w/g propozycji O. Andrzeja CZ. Klimuszko:
Korzeń omanu (Rad. Inulae) 50 g
Korzeń lubczyka (Rad. Levistici) 50 g
Liść orzecha włoskiego (Fol. Juglandis) 50 g
Ziele poziewnika (Hb. Galeopsidis) 50 g
Ziele skrzypu (Hb. Equiseti) 50 g
Ziele szanty zwyczajnej (Hb. Marrubii) 50 g
Liść szałwii (Fol. Salviae) 50 g
Liść melisy (Fol. Melissae) 50 g
Kora wierzby (Cort. Salicis) 50 g
Kłącze pięciornika (Rhiz. Salicis) 50 g
Ziele tasznika (Hb. Bursae past.) 50 g
Sposób parzenia:
Odwar z łyżki na szklankę wody, odstawić na 3 godziny. Pić 3 razy dziennie szklankę przed jedzeniem. Mieszanka przeciw nadmiernej potliwości.
Przyczyny nadmiernej potliwości mogą być różne. Może ona występować u osób zdrowych jako czynnik obronny, utrzymujący stałą temperaturę ciała, np. przy dużym wysiłku fizycznym, w wysokiej temperaturze otoczenia. Występuje też w niektórych stanach chorobowych, np. w chorobach płuc, w gruźlicy oraz w zaburzeniach neurowegetatywnych. Obserwuje się też wiele przypadków indywidualnej skłonności do nadmiernego pocenia się, najczęściej związanych ze zwiększoną pobudliwością układu nerwowego współczulnego (sympatycznego), z układem hormonalnym i również ze zwiększoną liczbą czynnych gruczołów potowych. Występuje uogólniona nadmierna potliwość, tj. dotycząca całej skóry, i ta ma charakter napadowy, oraz druga postać - to nadmierne miejscowe pocenie się, np. dłoni, stóp, okolic pachowych, twarzy, owłosionej skóry głowy. Leczenie jest trudne, istotną rolę odgrywają zioła - i to zarówno w leczeniu ogólnym, jak i miejscowym. W leczeniu ogólnym leki ziołowe wykazują działanie wspomagające, zmniejszające nadmierne napięcie układu nerwowego, hamujące czynność wydzielniczą gruczołów potowych, działają tonizująco i ogólnie wzmacniająco.
Źródło: Edward Wawrzyniak, Leczenie ziołami. Kompendium fitoterapii, Warszawa 1992.
